Persoonlijke ontwikkeling in de fotografie

Als ik mijn fotoalbums van mijn verre reizen bekijk die tot circa 2012 grotendeels gemaakt waren met een kleine zoomcamera, ben ik tevreden. De foto’s waren goed voor in een fotoalbum, maar bij het uitvergroten vaak onscherp. Ik kreeg ondanks dat positieve opmerkingen over die foto’s en mijn naaste omgeving vond dat ik meer met fotografie moest doen. Maar in die tijd ging mijn belangstelling niet verder dan vakantiefoto’s maken.

Het bloed kruipt waar het niet gaan kan, het fotograferen zit in mijn genen. Ik ben met fotografie opgegroeid. Mijn vader was namelijk een wandelend fototoestel. Tot mijn grote ergernis werd als het ware bij elke beweging, bij elk woord dat je sprak, bij elk haartje dat anders in de wind waaide, een foto gemaakt. En niet alleen ik was zijn slachtoffer. Het waren geen geposeerde foto’s, want daar hield hij niet van. Mijn vader was een grootgebruiker van fotorolletjes. Na het volschieten werden de foto’s steevast naar de Hema gebracht om ze binnen 2 uur te laten ontwikkelen en afdrukken. En vervolgens ging mijn vader de foto’s (vaak met de motor) bij zijn ‘modellen’ afgeven. Zo herinner ik mijn vader als we het over fotografie hebben. Ook mijn dierbare nicht Francine zou mijn hobby hebben toegejuicht. Zij was ook aangesloten bij een fotoclub en deed ook aan exposities mee. Gezien haar overlijden in 2010 hebben we deze hobby helaas niet meer samen kunnen uitoefenen.

In 2011 had ik me spontaan opgegeven voor een Canon-workshop in de Keukenhof, waaraan ook een kleine wedstrijd was gekoppeld. Mijn foto bleek tot mijn grote verbazing de winnende foto te zijn (zie foto).  En toen begon ik toch te denken, met de positieve opmerkingen van mijn dierbaren in mijn achterhoofd, of ik toch heel misschien – wellicht –  waarschijnlijk –  eens – meer moest gaan doen in de fotografie. En om een lang verhaal kort te maken: van het één kwam het ander; ik kocht een digitale spiegelreflexcamera, rolde van de ene cursus/workshop in de andere en ondertussen werd ik in oktober 2014 lid van Fotoclub Voerendaal en kocht een 2de camera.

Bij de fotoclub worden maandelijks tijdens de fotobespreekavond de ingebrachte foto’s uitgebreid en kritisch (volgens de “regels” van de Fotobond) besproken. Ik leer hier heel veel van. Ik merk dat ik me meer en meer positief ontwikkel binnen de fotografie.  Mijn vader zou trots zijn en mijn grootste fan dat ik als lid van de Fotoclub met exposities meedoe.

In 2015 heb ik voor het eerst meegedaan aan de expositie van Fotoclub Voerendaal en hoewel ik toen zeker tevreden was, ben ik over de foto’s voor de komende expositie nog meer tevreden. Het is immers het resultaat van een 2 jarige ontwikkeling. Ik nodig u als lezer uit om het zelf te komen bekijken!

Nanon Boulanger

nanon1-voerendaal-nu-003

Onze expositie vindt plaats van 10 t/m 12 maart 2017 in de Borenburg.  Houd de komende maanden de week- en wijkbladen in de gaten voor meer informatie.

Voor meer informatie over de Fotoclub Voerendaal, verwijs ik naar www.fotoclubvoerendaal.nl en onze facebookpagina.