Over fotografie……..

Hoe komt het dat je, terwijl je leven toch al een heel eind gevorderd is, op een nieuwe hobby kunt stuiten?

Bij mij ging dat als volgt; Mijn vrouw en ik waren pas getrouwd toen ik aan de stadsacademie voor toegepaste kunsten in Maastricht, de 5-jarige avondopleiding begon. Ik was al mijn hele leven bezeten van van tekenen en schilderen. Als hobby. Dus die academie leek me wel wat. Overdag werken bij een architectenbureau en 4 avonden in de week naar studeren. In 1980 sloot ik deze opleiding af. Na enige tijd in de projectontwikkeling gewerkt te hebben, begon ik in 1987 als zelfstandig architect en illustrator. De opdrachtgevers waren hoofdzakelijk gemeenten, projectontwikkelaars en aannemers.

Mijn bedrijfje floreerde, met name het illustratiewerk liep goed. Dan, een kleine 10 jaar geleden, gingen hartproblemen mij parten spelen. Ernstige last van boezemfibrilleren. Daarnaast een ander, veel groter, probleem. Mijn vrouw werd van de ene op de andere dag ernstig ziek. Ze overleed na een kort ziekbed aan kanker. Bijna tegelijkertijd kon ik mijn werk niet meer doen vanwege mijn gezondheid.

Zo kreeg ik een hele hoop tijd waarmee ik iets wilde en moest doen. Mijn broer Jo, die al een tijdje met fotograferen bezig was, nodigde mij uit om eens met hem mee te gaan. Dat beviel mij zo goed dat wij sindsdien iedere week één dag samen op stap gaan om met fotograferen bezig te zijn.

Als architect, schilder of als illustrator is het uiteraard van belang dat je van compositie, vlakverdeling, materialen, kleur en nog een aantal andere dingen, verstand hebt. Deze kwaliteiten kwamen in mijn nieuwe hobby perfect van pas. Nu ging ik mij concentreren in het beheersen van diafragma, sluitertijd en ISO, kortom de techniek van het fotograferen, om betere foto’s te kunnen gaan maken. Via You-tube filmpjes kijken én leren hoe andere fotografen werken. Maar ook over het bewerken van foto’s met behulp van specifieke programma’s. Dat heb ik me allemaal aangeleerd.  Nagenoeg al mijn foto’s bewerk ik meer of minder na, om dát wat ik in de natuur zág toen ik de foto maakte, ook weer uit de foto wil halen. Met ‘dát’ bedoel ik de kleuren die ik op dat moment zag, of de sfeer die ik proefde op dat moment. Dát probeer ik weer in de foto terug te krijgen. Dit proces is er een van vallen en opstaan. En lang niet niet alle foto’s die ik schiet, komen in aanmerking voor nabewerking. Een mooi voorbeeld is bijgaande foto van Sail Amsterdam. De sfeer die ik in deze foto heb gelegd is dezelfde sfeer die ik ervaar als ik naar de schilderijen van de 17e eeuwse Hollandse meesters van zeegezichten zie. In die botenparade langs het Noordzee kanaal ervoer ik diezelfde sfeer.

Sinds dit jaar ben ik lid geworden van Fotoclub Voerendaal. Een heel gezellige club mensen met vaak veel verstand van fotografie. De foto’s worden er besproken en we gaan regelmatig naar buiten om te fotograferen. Het leren gaat door en het bevalt me er uitstekend…

artikel-ger

Ger Kleijnen.